son
Son (Son Cubano) is een stijl van Cubaanse muziek die reeds ontstond in 16e eeuw, in de tweede helft van de 19e eeuw werd deze muziek bijzonder populair in het oostelijk deel van Cuba en al gauw werd Son over heel Cuba gespeeld en gedanst. Son combineert de structuur en de elementen van Spaanse canción en Spaanse gitaar met Afrikaanse ritmes en percussie-instrumenten uit Bantu-landen (Centraal en Zuidelijk Afrika).Internationaal ging de Son voor het eerst dankzij Ignacio Piñeiro en zijn band Septeto Nacional, die zowel in Cuba optrad als ook in New York. Hij experimenteerde ook binnen de Son-muziek met andere genres (zoals guaracha en bolero).
Rond 1940 werd Arsenio Rodríguez de belangrijkste Sonmuzikant. Hij ontwikkelde de Son Montuno, door instrumentale solo´s (montunos) toe te voegen en bijkomende instrumenten te intruduceren zoals trompet, tres, conga´s en piano. Benny Moré (één der allergrootste zangers van Cuba) zorgde ook voor een verdere evolutie van de Son door bijvoorbeeld ook Mambo toe te voegen. Benny Moré brengt ons vervolgens bij Compay Segundo, Ibrahim Ferrer en de anderen van de Buena Vista Social Club. En dat verhaal moet geen verdere verduidelijking. Son is samen met Mambo, één van de belangrijke elementen van de latere Salsamuziek. Varianten van de Son komen voor in de Dominicaanse Republiek en Mexico.
Molote's Piquete
Havanaluna
Havanaluna werd opgericht door een amateur-muzikant uit Tervuren, die na een verblijf van een aantal maanden bij een muzikantenfamilie in Santiago de Cuba, de smaak te pakken kreeg , een tres-gitaar kocht en terug in België samen met een paar vrienden het Cubaanse ritme leerde spelen... Van een trio – tres, ritmegitaar, zang en guiro – groeide de groep uit tot een septet.
