afro-beat

Afro-beat is een samensmelting van traditionele Juju-, Fuji-, Highlife- en Yoruba-muziek, jazz, funk en Afrikaanse zang- en percussiegeluiden. In de jaren zestig gaat de multi-instrumentalist Fela Kuti (Nigeria) deze stijlen mixen en vindt eigenlijk de term Afrobeat uit.

Typisch aan de Afrobeat-muziek is dat het een energieke en hoog tempo heeft, gebracht door een grote band (big band). Er is veel ruimte voor improvisatie (afro-jazz) en de genoemde muziekstijlen worden veelvuldig door elkaar gespeeld. In de teksten zit veel sociale kritiek en zijn vaak controversieel en confronterend tegenover de diepgewortelde corruptie en onrechtvaardigheid.

In de begin jaren spreidt de afrobeat zich enkel uit over het Afrikaanse continent. Echter uit die beginperiode zijn er echter weinig composities bekend of bewaard gebleven. De Westerse jazz-scene is dol op de Afrobeat. Mensen als Roy Ayers, Randy Weston en Brian Eno gebruiken Afrobeat-elementen in hun muziek of werken samen met de artiesten en bands. In navolging op Fela Kuti komen een heel deel artiesten en bands op: Femi Kuti (de oudste zoon van Fela), Ayetoro, Antibalas, Tony Allen,…

Terrakota, een band uit Angola/Portugal/Italië bracht de nodige portie Afrobeat mee naar Afro-Latino 2006. Naast Afrobeat lieten ze ons ook andere Afrikaanse genres horen.

In 2007 liet de geweldige band Fazao ons van alle flavours and colors van Afrikaanse muziek genieten.